پَنج پنجابی نظماں - توقیر رضا | #tauqirreza
دھدل | کویتا - ۱
دھدل پُھٹی
واچھاں وچو
ناساں وچو
دھدل پُھٹی
دھدل کنونِیاں وچو نکلی
دھدل اندروں باہروں اٹھی
دھدل جاگی !
دھدل اکھ دی رُچنڑی کھا کے
پِپلوآں اُتے جالے اُنٹردی
سڑکاں اُتے پَیلاں پوندی چار چفیرے کِھلر گئی اے
دھدل دے ایس گھوہ موہ اندر رب دی شکل پچھان نانہہ ہوندی
دھدل کدے نانہہ مُول کھلوندی ۔۔
دھدل ، دھدل !
اُبّھے لمّے ، اُتے تھلے
ہک جئی دھدل
جُثے دی ہک رگ رگ اندر
ناڑاں اندر ، ناڑاں دی دیواراں اندر
( سبزے اندر ، نیلے اندر )
سرکنڈیاں دے کانیاں اندر
کانیاں دے ہر تِیلے اندر
ہر پاسیو بس ہکو دھدل جاگ رہئی اے
وستی دے سب ڈھورے ڈنگر ، چوکھر ویہتر
ڈر کے بھج گئے
باقی خلقت سُتی پئی اے
سُتیاں سُتیاں وستی دے ہر کھیتر وچوں
دھدل پھُٹِّی
دھدل وچ شیطان کھلوتا
رب جانڑے کیہ کالا منتر پُھوک ریہا اے
کھول کے مُٹھی
دھرَت اَپُٹھی ۔
———————-
کھریہڈے۲
پھاٹک دے ہک پاسے توں کھلوتی ایں
تے
پھاٹک دے دوجے پاسے میں
اَتے وچکار
پٹڑی تے
ادھ سُتا ادھ مویا ، گھڑی مُڑی جاگدا ہویا ڈر
ڈر دا جنا وی سوہنا ناں رکھ لَوو ! ڈر ڈر ای رہنداے
تُوں اوہنوں بھے آکھدی ایں تے میں بَھو
کیہ فرق پینداے
بھگلی !
موہڈیاں تے کنڈی اُتے لگے
پھٹ تے لُکا سکدی اے
پر لیڑیاں چو لہو دی مہک !
سرفاں ، صبونڑاں نال ( مَل کے ) دھوتیاں وی نہیں مردی
ویکھ
پٹڑی دے لاگے لاگے
کوارگندلاں دے بُوٹے
کِنے سوہنے پئے لگدے نیں
چل اج فیر نویں زخماں اُتے کوارگندل دی لیس ملیے
تے
پرانڑے کھریہڈیاں نوں چِھل کے
نویں زخم بنائیے
اَتے
پھاٹک دے کنڈھیاں اُتے کوارگندلاں دے بوٹے لائیے
دارو وی نئیں رکنی چائی دی
پھٹ وی نئیں مرنے چائی دے
کیہ ہویا جے توں ایدر نئیں آ سکدی
تے میں پھاٹک دی لال جھنڈی نوں ساوا نئیں کر سکدا
پر پٹڑیو پٹڑی شوکدی ریل گڈی دے ہتھ اسیں
ہک دوجے دے زخماں دا دارو تے کر سکدے آں
کھریہڈیاں نوں چِھل تے سکدے آں
بھانویں اوس طراں نہ سہی
ایس طراں ! مِل تے سکدے آں ؟
—
پتہ نئیں کیوں - ۳
پتہ نئیں کیوں اسیں پَنگُر نانہہ سکے
ودھ پھل نانہہ سکے
پتہ نئیں شید ساڈے پُرکھاں دے جِینز کوئی کمی آئی
جیہڑی ساڈے توڑِیں آوندیاں آوندیاں ہور ودھیری ہو گئی اے
ساڈے انج پرانڑاں چ اُکا ساہ سَت کوئی نئیں ریہا
ساڈے ہتھ پیر سُنّ ہو گئے نیں
پتہ نئیں کیوں
ویلے دی کلہن دے سامنڑَیں اسیں
ہلّ نانہہ سکے
پتہ نئیں کیوں اسیں پَنگُر نانہہ سکے
ودھ پھل نانہہ سکے
———————
مرشد آکھیا- ۴
۱- ڈھٹھے کھوہ وچ پو
کوہ کپ کپ لگھ
اگے ویلا جو
پچھے مُڑ نانہہ تک
پچھے اڈدا بھوہ
اکھیں آپ بچا
اس دُھدڑ چو
دیہئوں لاہندا تک
شرمندہ ہو
چل تِرکھا بَھجّ
ترَکّڑا ہو
ہک بوکا بھر
اتے واندا ہو
بسم اللہ پڑھ
ڈھٹھے کھوہ وچ پو
——————
ہِڈک - ۵
چنگا ہویا جو تُوں پرَت کے نئیں تکیا
جے توں پِچھاں مُڑ کے
تک گیندیوں
تے مینوں کوئی ہِڈک جئی لگ ویندی
مینڈی اکھیاں چ کسے اڈیک دا بُر جمدا رہندا
لو جھُردی رہندی
اَنج کُھردے رہندے
ٹورا لگا رہندا
تینڈیاں راہواں تے
چنگا ہویا جو تُوں پرَت کے نئیں تکیا
اج ایہہ ہِڈک وی لہہ گئی اے !
—-
#توقیررضاشاعری #توقیررضاپنجابی #پنجابی #tauqirrezapoetry
تبصرے
ایک تبصرہ شائع کریں